Donderdagavond 5 november speelde ASV 2 de tweede ronde in de Hoofdklasse B van de SOS-competitie tegen Zevenaar 1.
In de teamapp werd deze naam al snel ingeruild voor de “Mannschaft”. Immers zou Zevenaar dit keer met maar liefst vijf, zes of zeven Duitsers aantreden?
Een lastiger te beantwoorden vraag dan die op het eerste gezicht lijkt. Want aan bord 6 speelde een zekere Tonie Claessen. Dat zou toch – uitkomend in een competitie in ‘het land van Jan Klaassen’ – een Nederlander moeten zijn?! Een korte blik op zijn notatieformulier leek uitkomst te bieden. Bij de notatie van een paardzet stond de ‘S‘ van ‘Springer’ (paard) genoteerd. Aha! Maar bij thuiskomst bleek hij toch voor Nederland te spelen en gewoon goed ingeburgerd te zijn in dit Zevenaar team. Vijf Duitsers dus.
Nico, aan bord 8, was al na anderhalf uur klaar. Een kleine combinatie met als derde zet het venijnige h6 leidde tot ondekbaar mat op g7. Sterk gespeeld.
Ronnie, bord 7, kreeg een Catalaan op het bord, maar verdedigde de pluspion op c4 te lang met het paard op b6. Ook had hij een slechte loper op c8. Met kunst en vliegwerk keepte Ronnie zijn stelling met de lopers op e7 en e8. Nadat hij nog een pion wist te winnen kreeg hij tegenspel. Ronnie wist zijn koning veilig te houden en bracht op de damevleugel de beslissende slag toe.
Hiermee stond het 2-0 voor ASV 2 en stond de “Mannschaft” voor een grote uitdaging.
De “Anschlusstreffer” volgde in de partij van Toon aan bord 4. In een lastig middenspel moest Toon te vaak ‘speciale maatregelen’ treffen. “Dat moest wel een keer misgaan”, aldus Toon. Hij verloor de kwaliteit en daarna een kansloos eindspel. Tussenstand 2-1.
Philippe speelde aan bord 3 een mooie partij tegen de sterke Duitser Thomas Verfürth (2129). De partij ging vanuit de opening anders dan Philippe had voorbereid, maar hij zag alle dreigingen en hij kwam met goed spel, goed tot zelfs beter uit de opening. Daarna werd de partij messcherp met dreigingen aan beide kanten. Na twee gemiste winstkansen had Philippe met nog maar 20 seconden op de klok een iets betere stelling. Thomas deed vervolgens een tactisch remiseaanbod, dat door Philippe werd geaccepteerd. 2,5-1,5.
Ruben speelde aan bord 1. Hij verzuimde op b4 te nemen. Loper d7 in plaats cxb4 was verliezend. Hierna kwam het dan ook niet meer goed. Ruben verloor een pion en zijn loperpaar bood onvoldoende compensatie. De pion meer, waarbij het witte paard ook nog eens een sterk stuk bleek te zijn, was daarna voldoende voor Duitse winst. Tussenstand 2,5-2,5.
Ivo’s tegenstander, Oliver Boxberg aan bord 5, bereikte een iets betere stelling, zonder dat er buiten de remisemarge werd getreden. De Duitser speelde a4 om iets te forceren. Dit verloor echter een pion. Daarna had deze Duitser het loperpaar tegen loper en paard van Ivo. Oliver verwachtte remise te kunnen maken met de ongelijke lopers. Maar tijdens de verdere verwikkelingen won Ivo een tweede pion, waarna twee verbonden vrijpionnen hem de winst brachten. Tussenstand 3,5-2,5 voor ASV 2 met nog twee partijen te gaan.
Remco speelde aan bord 2. Hij had net als vorig jaar wit tegen een van Zevenaars Nederlanders en mede-ASV-er Guust Homs. Er kwam dezelfde opening op het bord.
Vorig jaar speelde Remco in deze opening een ‘onbegrijpelijke’ pionzet, waardoor hij meteen erg slecht kwam te staan. Later maakte Guust een blunder, waarna Remco won. Dit keer ging de opening goed en kwam Remco beter te staan. Na de opening speelde hij ook deze keer een ‘onbegrijpelijke’ pionzet, waardoor hij wederom slecht kwam te staan. Remco probeerde nog wat te rommelen, maar Guust maakte dit keer geen fout en won de partij. “Schaken is niet zo moeilijk, alleen die blunders voorkomen, dat blijft lastig”, aldus Remco.
Tussenstand 3,5-3,5, waarmee ons lot in de handen van Ferdin lag.
Ferdin, bord 6, kreeg een stelling op het bord waarin beide spelers een dubbelpion op dezelfde lijn hadden. Er ontbrandde zich een strijd op de d-lijn, die Ferdin na het nodige geschuif won. Echter na stukkenruil resteerde een eindspel, waarin het voor Ferdin niet meer mogelijk was om de vrijpionnen nog te stoppen. Hij moest een stuk geven om promotie van een pion te voorkomen.
Hiermee was de partij beslist en won de “Mannschaft” met 4,5-3,5.
Een gelijkspel of een kleine overwinning voor ASV 2 heeft zeker tot de mogelijkheden behoord. Maar ja: “De “Mannschaft” thuis. Altijd lastig, niet waar!?”
Verslag: Nico Schoenmakers