Verslag van Blerick 1 – ASV 1
31 oktober 2026, op de verjaardag van het 135 jarige ASV, speelde ASV 1 een uitwedstrijd tegen Blerick 1, in de 3e ronde van de KNSB.
Blerick 1 moet op basis van de opgegeven spelers (gemiddeld 2300 elo) als huizenhoge favoriet en promotiekandidaat gezien worden (samen met, op gepaste afstand, Apeldoorn 2 (gemiddelde elo 2253)). ASV 1 met haar gemiddelde 2141 elo is dan natuurlijk slechts een puntenleverancier die moet vechten voor klassenbehoud. Dus een 6-2 winst voor Blerick zou geen verrassing zijn.
Maar speelt ASV 1 niet over het algemeen goed tegen sterke tegenstanders? Hoe zat het met die uitdaging vandaag?
Gaandeweg de middag zag het er nog overal redelijk gelijkwaardig uit op de borden behalve bij Justin, onze vaste invaller. Hier begonnen zich problemen af te tekenen. Justin, op bord 7, werd door zijn tegenstander langzaam maar zeker weggedrukt. Zowel in het middenspel als ook het eindspel kwam hij er niet uit. Uiteindelijk kwam hij in een kansloos eindspel terecht, met een pion minder en een verder geruïneerde pionnenstelling en beide spelers twee torens en een paard. Het werd een soort eenzijdige tikkie-takkie.
Ondertussen plaatste Dirk op bord 4 zijn eerste tactische remiseaanbod. Zijn tegenstander had in de opening weinig weten te bereiken en besloot, na een hele lange denkpauze, het centrum te openen. Maar kreeg, na een goed verdediging en herpositionering van de stukken door Dirk, hiervoor niets terug. Met Dirk nog bijna een uur op de klok tegen 5 minuten voor zijn tegenstander, plaatste Dirk het eerste remiseaanbod. Dit werd nog geweigerd maar een paar zetten later kon een tweede aanbod, in volledig gelijke stand en een nog nijpendere tijdnood, niet meer geweigerd worden.
Wouter was toen op bord 2 bezig aan zijn sensatie van deze ronde. Via een pionoffer in een zwaar antieke opening, wist Wouter zijn sterke tegenstander uit balans te krijgen met een stukoffer waarvoor hij een sterk storende pion op f2 terug kreeg.
In de bovenstaande stelling speelde Wouter het krachtige 19…. d4 waarna hij na 20 Lxb7, dxe3 21 Df3, exf2 in een bijzondere stelling terecht komt (nog beter was trouwens 21….Td3 om na 22 Dxf6, gxf6 23 Lb2 met 23… exf2, 24 Kh1 en Tb3 door te gaan).
In eerste instantie nog niet beslissend maar wel voldoende storend om uiteindelijk Wouter met een paar probleemachtige zetten op top te krijgen! Zie bijgaande stelling waar Wouter na Df3-f5 met Lc7 winnend voordeel kreeg.
Beter was Df3-c6 geweest waarna na La7 (met het plan Lb8) wit met Lc8 misschien iets had kunnen redden. Maar je moet het maar zien.
Na de partijvoortzetting moest wit een toren geven voor de pion waarna Wouter het met een kwaliteit meer sterk uitspeelde.
Terwijl Justin ondertussen zijn strijd moest opgeven kon Jesse op bord 5 zijn tegenstander makkelijk in toom houden. Nadat Jesse zijn sterke paard op d5 en de pionnen op de damevleugel moest ruilen waren kansen op meer wel verdwenen. De remise werd daarna makkelijk bereikt. In een gezonde pionnenstelling met dame en toren tegen dame en toren werd de vrede getekend.
Tjark speelde weer sterk op bord 1. Hij moest zijn koning lang op e1 houden maar omdat zijn tegenstander twee kansen op goot voordeel miste kon Tjark weer de controle pakken nadat de dames werden geruild. Na ergens “gewoon effe” twee pionnen mee te pakken won hij vervolgens het toreneindspel.
Een kleine sensatie hing (kort) in de lucht; stand 2-3 voor ASV! met nog een paar ervaren ASV-oudjes aan het spelen….daar ging het dus uiteindelijk toch ergens mis.
Sowieso had ik gedurende de openingsfase even kort met Tjark gesproken.
Tjark: Frank, jouw tegenstander op bord 8 is een invaller. Dus dat is de enige onder de 2200 speler. Ik: oftewel ik moet winnen? Lekker dan Tjark. Tjark weer, nou, een korte elo analyse; een uitslag van 6-2 winst voor Blerick zou normaal zijn. Ik weer: Oke, dan maakt mijn partij ook niet uit. Kan ik vrij spelen. Geen druk voor mij. … Die laatste conclusies waren ietwat voorbarig.
Ikzelf had me op bord 8, na een openingsexperiment (dat wel vervolg gaat krijgen!), langzaam maar zeker in een goede positie weten te wringen. Wit had een klein openingsvoordeel maar speelde het wat onhandig waarna ik terug kon komen en zijn stelling kon binnendringen met mijn dame, wat lijnen kon openen en net toen mijn tegenstander in tijdnood met nog 30 seconden de fout in ging (de computer achteraf gaf aan dat de stelling van ongeveer 0.0 naar -4.5 sprong) speelde ik, met nog 12 minuten op de klok, … de…. verliezende zet.
Ik pakte hier de pion op e5 met de loper, de tegenstander pakte de loper, met schaak, ik kon dat stuk niet pakken maar dacht het terug te winnen met een dame-schaak op e4 …. maar dat blijkt echter niet te mogen als je zelf schaak staat …..(Wist ik achteraf natuurlijk wel). Weg vol punt. Eerst het schaakje met de toren op e4 en dan de pion pakken is natuurlijk helemaal oke voor zwart. En mogelijk winnend.
Otto aan bord 6 was de voorlaatste die bezig was.
In de loop van de partij had Otto een hele mooie stelling opgebouwd met een storende zwarte toren op e4. Volgens de computer een -2.0 voordeel ongeveer. Helaas liet hij een gelijkmakende zet toe en daarna overschatte hij ook nog eens zijn kansen. In het eindspel leidden een paar onnauwkeurige zetten met zijn paard er toe dat wit een gevaarlijke vrijpion kreeg die Otto de kop kostte.
Blijft over onze eeuwige topper Eelco op bord 3. Eelco is een beetje in de put na deze partij. De voortekenen waren trouwens al niet gunstig. Wat is het geval, sinds kort kondigt Eelco, tijdens zijn reis, aan dat hij 10 of 15 minuten later komt (iedereen weet dat Eelco altijd een minuut of 10 te laat komt). Dus eigenlijk wordt hij een soort van punctueel. Ik weet niet of dat goed is voor zijn resultaten. ….
Dan de partij van deze keer. Zoals hij altijd zegt, met alleen de stukken steeds een beetje beter zetten, krijgt Eelco, ook op dit nivo vaak een voordeeltje. Dit keer wisselde het voordeeltje zich een beetje af (dan weer voordeel voor wit dan weer voor zwart) maar op een gegeven moment liep dat voordeel, volgens de computer, toch op tot een +1.6 voor Eelco met een pion meer en blijkbaar actievere stukken. Alleen kwam Eelco tot zijn eigen ontevredenheid niet echt verder. Een beter samenwerkende paard en loper konden het loperpaar van de tegenstander niet omduwen. Steeds bleef de tegenstander net overeind. Totdat Eelco een hulpwinstje voor de tegenstander vond. De tegenstander aanvaarde deze gretig met een 0 voor Eelco tot gevolg.
Het bezoek aan het lokale Chinese restaurant (voor sommigen een openbaring begrepen we) was zeker gezellig hoewel er af en toe kleine vonkjes van teleurstelling door de zaal spoten (naast de open woudbranden die de koks organiseerden). Van te voren was dit 5-3 verlies als nog ietwat positief ingeschat, achteraf was het een zure hap.
Er heeft meer ingezeten. Heel jammer. En hoewel ASV vaak tegen, op papier sterkere tegenstanders opbloeit, is het deze keer aan de uitslag niet te zien. Een 4-4 gelijk spel tot een 3-5 (2-6) winst hadden een mooi (en een reëel) verjaardagscadeau voor ASV geweest. Deze keer niet, dan maar een andere keer.
Verslag: Frank Schleipfenbauer