ASV 7 ging op 31 oktober de verre reis naar Arnhem-Zuid aan voor de wedstrijd tegen Arnhemse Schaakacademie 3 in een gebouw van het Olympus College. Het werd een wedstrijd met hindernissen. Het geluid van een brandalarm is erop gericht te garanderen dat mensen het pand verlaten en ik verzeker je: dat werkte. Twee keer. Er wás natuurlijk geen brand, slechts een slechte afstemming met schoonmakers die aan de andere kant van de school bezig waren. Geen ideale schaakomstandigheden, maar na moeizaam getelefoneer met de beheerder slaagde men er toch in de rust te laten terugkeren. De arbiter gaf aan van het voorval melding te zullen maken.
Kazem was, o wat een verrassing, als eerste klaar, en daardoor in staat een paar foto’s van het strijdtoneel te maken. Helaas met een nul. Zelf werd ik getrakteerd op een Engelse opening, waar ik niets van afweet. Achteraf zegt Stockfish dat ik een stuk had moeten verliezen, maar toen mijn tegenstander dat naliet kwam ik beter te staan en maakte weer gelijk. Bij een rondgang langs de borden kreeg ik de indruk dat ons team zich behoorlijk aan het verweren was. Maar het mocht niet zo zijn vandaag. Invaller Seger kon moeilijk kiezen tussen promoveren of matzetten, en legde zich niet neer bij de remise die daardoor moest volgen. Dat liep verkeerd af. Ook Remco stond even later teleurgesteld op en zo stonden we halverwege met 3-1 achter.
Het leek echter niet uitzichtloos. Tijs, die bij een van de brandalarmpauzes nog klaagde dat zijn tegenstander in een Franse partij helaas een manier had gevonden om herhaling van zetten uit de weg te gaan, stond ineens heel goed nadat hij twee gifpionnen had geslagen en met uitgekiend spel had weten te behouden. Hij kwam tot a5, a4, a3 en dan weet je het wel. Een fraaie overwinning en 3-2. Gwénaël moest helaas ontdekken dat zijn beoogde verdedigende zet niet bleek te kunnen en moest opgeven. 4-2. Theo was slecht uit de opening gekomen, maar had toch lange tijd een gelijke stelling weten te houden, totdat in het eindspel een pion verloren ging en ook de partij. 5-2.
De wedstrijd was verloren, maar nog niet afgelopen. Eoinlee was als invaller aan bord 1 bezig om het zijn 2000-gerate tegenstander knap lastig te maken met een ver opgerukte pion. Hij liet zijn twee paarden geweldig samenwerken in de aanval en zijn tegenstander raakte in tijdnood. Daarin speelde hij echter zeer nauwkeurig en maakte de aanval vakkundig onschadelijk, zodat we met een 6-2 nederlaag moesten afdruipen.
Kijkend naar de gemiddelde rating van onze komende tegenstanders gaan we een zwaar seizoen tegemoet. We zullen strijden tot we erbij neervallen!
Verslag: Aldo Voogt Foto’s: Kazem Mollahosseini