Op donderdag 12 november stond voor ASV de tweede ronde van de SOS-competitie op het programma. In eerste instantie waren Dirk Hoogland en Job Bernards verhinderd. In Sjoerd Haver en Philippe Friesen kon ASV rekenen op volwaardige vervangers. Op de valreep meldde Job zich fit. Dat was een meevaller want Erik Wille was druk met zijn werk en stond genereus zijn plaats af aan Job.
Na enig zoekwerk konden de ASV-ers de ingang van de speelzaal (sporthal West) vinden. Vlak voor acht uur druppelden de tegenstander binnen. Mees van Osch ontbrak en werd vervangen Joost Offringa. De borden vier en vijf, Diederik Vos en Olaf Cliteur, werden vervangen door Harm Evers en Reynier Vos. Op papier wachtte ons een spannende strijd aangezien het gemiddelde rating verschil klein was.
In de praktijk loopt het echter anders omdat daar de absolute ratingverschillen een groet rol spelen. Op de borden één en twee was het niveauverschil erg groot. Jesse Frederiks heeft alleen optische kansen gehad maar in werkelijkheid vocht hij tegen twee tegenstanders: Moedertje Tijd en de sterke Offringa. Op bord twee speelde Jonathan de Kleuver na een Scandinavische Opening een interessant gevecht tegen de ervaren Erik van den Dikkenberg. Lange tijd was het onduidelijk wie aan het langste eind zou trekken. Uiteindelijk bleek de Veenendaalspeler de handigste te zijn.
Gelukkig had ASV al enkele overwinningen binnengehaald, dus die twee nederlagen konden we wel hebben De herstel(len)de Job Bernards had via een Benkö-achtige opening al snel een kwaliteit gewonnen Tegenstander Janco Arends moest al voor het rustsignaal zijn koning omleggen.
Dit is hoe Job het zag: “Ja was zeker fijn om er weer bij te zijn en te winnen als team, gelukkig maakte mijn tegenstander het mij niet moeilijk.”
Hoe bescheiden invaller Philippe Friesen het punt binnen haalde, laat ik liever aan hem zelf over: “Philippe speelde op bord 5 een prachtige partij met wit. Na langzaam alle stukken geactiveerd te hebben, koning in veiligheid te hebben gebracht, alle eventuele dreigingen van de tegenstander de kop ingedrukt te hebben en aan beide zijden wat gemanoeuvreer van de paarden en de lopers, creëerde de tegenstander een hoop gaten in zijn koningsstelling. Na de juiste stukken afgeruild te hebben kreeg Philippe een prachtige koningsaanval, die leidde tot mat, waar helemaal niets meer tegen te doen was… “
De andere invaller Sjoerd Haver liet ook zijn beste kant zien: “Ik mocht op bord zes met zwart aantreden tegen het jonge talent Joas Meijer. Na een wat tandeloze openingsfase haalde mijn tegenstander met Dxb7 een giftige pion op. Ik kreeg een ontwikkelingsvoorsprong, een veilige koning en een halfopen lijn voor mijn torens ter compensatie. Toen ik een paar zetten later zelfs een pion op de 2e rij wist te krijgen, werd de druk te groot en kon Joas zijn stelling niet meer houden.
“Even dreigde de partij nog een spectaculair slot te krijgen. In deze positie speelde ik namelijk 38… Tg3!, waarna 39. fxg3 Dh1+ middels een röntgenaanval de witte dame op a8 lijkt te winnen. Nog sterker is echter 39. … Df1+ 40. Ke4 De2#. Joas speelde echter wijselijk 39. Ke2, maar moest een paar zetten later alsnog het punt toegeven.“
Het vierde bordpunt werd gescoord door Ornett Stork: “Mijn jonge tegenstander kwam met een experimentele opening die rustig werd opgevangen. Na zet 13 ging de stelling snel richting -4 in mijn voordeel en nadat ik 5 pionnen voorstond werd er opgegeven.”
Deze 4-2 voorsprong en twee goede stellingen bij Jan en Tom gaven de burger moed. Maar dan…
Hier zijn de woorden van Jan Knuiman: “Ik kreeg een Alapin op bord. In deze partij bood ik een pion aan om in de daaropvolgende combinatie een kwaliteit te winnen. De partij was daarna volledig onder controle. Echter wist ik het mezelf in tijdnood moeilijk te maken, In plaats van te ronden naar een gewonnen eindspel gaf ik een volle toren cadeau.”
Oops, ineens stond het 3-4 en bij Tom leek in de tijdnood nog van alles mogelijk. Een remise zou de beste en veiligste optie zijn.
Tom was echter zo gefocust op zijn partij dat hij helemaal niet in de gaten had wat de tussenstand was en dat hij als laatste nog aan het spelen was.
Hier volgen mijn bevindingen (Tom Bus) van de partij:
“Na de opening kreeg ik een aangename stelling waar het loperpaar mij een permanent voordeel verschafte. Tegenstander Luuk de Man verscherpte de partij waardoor nevenstaande kritieke stelling ontstond.”
Ik speelde het correcte 20.Pxe4 maar ik kon ook de genadeslag uitdelen. Vinden jullie deze zet wel?
Uiteindelijk wist ik gebruik te maken van de ziedende tijdnood van mijn tegenstander en op zet 41 ging hij door de vlag. Eindstand 3-5 in het voordeel van ASV.
In de volgende ronde wacht medekoploper “Die Mannschaft” uit Zevenaar. Ik heb er zin in!“
Verslag: Tom Bus
