ASV 3 stevent af op een heuse finale om klassebehoud. In de slotronde op 13 april zal Zevenaar 2 tenminste op een gelijkspel gehouden moeten worden on voor handhaving in de eerste klasse te zorgen.
Stiekem was er vrijdagavond hoop op een verrassing in Groesbeek. Een gelijkspel zou ASV 3 immers al in veilige haven brengen en een punt zou PION 1 op de drempel van het kampioenschap brengen. De Groesbekers wilden echter direct over die drempel heen.
ASV 3 begon ongelukkig. Hans Polman blunderde in de opening en verloor na een gemist schaakje een belangrijke pion. Ton Thijssen kreeg een sterke vrijpion in het centrum en ondersteund door het torenpaar werd Hans vervolgens onder de voet gelopen. Erik Wille koos tegen routinier Leo Wijnhoven voor een zeer behoudende opzet. Ondanks een ruimtenadeel kwam Erik niet in gevaar en was de remise snel daar. Wilfred Jansz zag al vroeg in de partij zijn aanvalsloper geruild worden. De stelling vervlakte daarna snel en zo was de puntendeling ook daar vroeg op de avond een feit. Hedser Dijkstra speelde een bizarre partij. Na een vroege dameruil kreeg de captain van ASV 3 een klein voordeel. Dat verdween als sneeuw voor de zon toen Hedser blunderde en een stuk weggaf. Opponent Arno Arents zag het echter niet. De schrik zat er echter goed in, zodat ook daar de vrede getekend werd. Rik de Lange speelde een evenwichtige partij. Nooit was hij in gevaar, maar voordeel kwam er ook niet. U raadt het al: remise. Robert Naasz kwam in een zijvariant terecht die zijn tegenstander tot zet 17 kende. Ergens ging wat mis, want Robert kwam twee pionnen achter en ging in het eindspel onderuit. Muhammed Eskif speelde een uitstekende partij. Voor een geofferde pion kreeg de ASV-er druk op de tegenstander. In tijdnood verzilverde hij dat voordeel. De koning werd het veld in gejaagd en onderweg pakte Muhammed een toren mee. Keurige zege!
Jacques Boonstra streed vervolgens voor de gelijkmaker. Tegen de sterke Wim Molenkamp had Jacques steeds het betere van het spel zonder beslissend voordeel te krijgen. Dan is Wim op zijn sterkst. In de tijdnoodfase kwam Jacques wat in de problemen. Daar redde hij zich knap uit, maar een blunder in tijdnood kostte een stuk en de partij.
Verslag: Erik Wille