Carlos (bord 8) speelde met wit en wist vanuit de opening een solide centrum te creëren. Op zet 17 plaatste zijn tegenstander zijn loper verkeerd (17… Bh5). Carlos berekende een reeks zetten om hem in de val te lokken, door f4 en e5 te spelen en zo zijn positie volledig te beperken. Daarna moest hij een toren voor een paard opofferen en verloor hij ook nog de loper. (1-0)

In de partij van Ruud (bord 4 met wit) gebeurde weinig. Ruud had licht voordeel in het middenspel. Een kwaliteitsoffer op f6 zou niets opleveren bleek na lang nadenken. De analyse na afloop bevestigde dit. Later kon hij wel een pion naar f6 spelen. Zwart had hier goed op moeten reageren. Bij analyse bleek dat voor zwart mogelijk. Maar zijn tegenstander gaf toe dat hij dat gezien zou hebben. Ruud zag van die kans af omdat hij twijfelde of het goed was. Nu werd er afgewikkeld en bleef er een gelijke stelling over. Zijn remiseaanbod werd door zwart aangenomen na een kort rondje langs de andere borden. (1.5 – 0.5)

Ronnie met zwart op bord 1 had een leuk pot tegen een goede tegenstander. Ronnie kwam een kwal voor maar in passief stelling ging de partij uiteindelijk verloren. Bij actief spel was het remise gebleven. (1.5 – 1.5)

Steven speelde met de zwarte stukken op bord 7 en kreeg de Caro-Kann Defense: Advance van der Wiel attack op het bord. Zijn tegenstander had Pc3 gedaan, waardoor hij c5 kon spelen. Zijn tegenstander reageerde hier onnauwkeurig op. Dit leverde zwart positioneel voordeel op. Vervolgens maakte zijn tegenstander een tweede onnauwkeurige zet, waardoor Steven a6 kon spelen zodat zijn witveldige loper geen sterke velden had. Daarna probeerde Steven de vastgelopen e5 pion te vangen. Hij had hier een aantal zetten voor nodig. Echte speelde Steven een nietszeggende zet tussendoor. Gelukkig profiteerde zijn tegenstander hier niet van, en kon hij alsnog met de loper naar d4 om de pion extra aan te vallen. I.p.v. zijn pion te laten slaan gaf hij een kwaliteit weg. Hiermee stond Steven een kwaliteit voor en had hij een betere stelling. Uiteindelijk won hij nog 2 pionnen en ruilden ze de dames. Hierna gaf zijn tegenstander op. (2.5 – 1.5)

De partij van Désiré (zwart aan bord 5) werd gekenmerkt door een groot aantal wederzijdse onnauwkeurigheden en fouten. Eerst miste Désiré de kans om zijn initiatief op de damevleugel in concreet voordeel (pionwinst) om te zetten. Vervolgens maakte hij een fout waardoor zijn tegenstander een gevaarlijk tegeninitiatief op de koningsvleugel kon ontwikkelen dat hem de winst van de kwaliteit tegen een pion opleverde. Zwart stond nu verloren, maar wit verzuimde het initiatief vast te houden waardoor Désiré zijn initiatief op de damevleugel kon hervatten. Hij creëerde daar een gevaarlijke vrijpion. Enkele zetten voor de tijdscontrole was een volkomen gelijke stelling (Stockfish 0,0) ontstaan en na de 40^e zet werd dan ook remise overeengekomen. (3 – 2)

Paul (bord 6) speelde met wit scherp op aanval en kreeg op de 23e zet door een fout van zijn tegenstander de open h-lijn voor zijn zware stukken. Hij stond gewonnen en bouwde zijn voordeel verder uit, maar op de 31e zet had hij niet op dame ruil moeten aansturen. Nu kon zwart zich redden in een eindspel van torens en ongelijke lopers, met remise als resultaat. (3.5 – 2.5)

Hans (bord 3 met zwart) speelde een weinig door wit gespeelde variant uit het Frans. Hans speelde het niet agressief genoeg tegen, wat een duidelijk betere stelling had opgeleverd. Nu werd Hans na een mindere zet opgezadeld met een zwakke dubbelpion. In het eindspel stond Hans twee vrijpionnen achter op de a en h lijn, maar wit stond zeer defensief want Hans had zich wel zeer goed opgesteld. De precieze juiste weg kon hij net niet vinden. Een nul dus. Bij analyse bleek Hans bij het beste spel ondanks de twee pionnen achterstand een remise duidelijk te kunnen bereiken. (3.5 – 3.5)

Ivo speelde met wit achter bord 2. Zijn tegenstander (zwart) kwam beter uit de opening en kon prettige druk op Ivo zijn stelling opbouwen. Zeker toen Ivo door een vergissing enkele tempi verspeelde kreeg hij aanzienlijk voordeel. Ivo besloot toen een kwaliteit te offeren voor tegenspel. Zijn tegenstander schatte dat verkeerd in, waardoor Ivo een eindspel kon bereiken met 2 stukken tegen een toren en 2 pionnen en nog wat materiaal aan beide kanten. Uiteindelijk resulteerde dit in een loper tegen een pion, waarna ze tot remise besloten.

Daarmee is de einduitslag 4-4 geworden.

ASV-5 blijft daarmee nog steeds onderaan staan, en zal dit ook blijven. Echter hebben we wel ons eerste matchpunt. Dit hebben we ook wel verdiend. Nu ging het eens niet de verkeerde kant op. We hebben op 11 april de laatste ronde. Dit is tegen ENO 1 die al veilig is.

Verslag: Steven Braun

De start van de 7 wedstrijden in onze sportzaal was indrukwekkend met de minuut stilte ter nagedachtenis aan het overlijden van Jan Timman.

Onze beide invallers zorgden voor een 1-1 stand. Ron Brachten verloor. Daarvan zag ik alleen een opgejaagde koning. Dat moet ergens tot mat hebben geleid. Yannick Groeneveld, pas een paar weken lid, zorgde voor een winstpartij. Hij debuteerde met wit op bord acht. Na de opening kwam men al gauw in een scherpe stelling waarin Yannick een stuk moest offeren om een groot positioneel voordeel te behouden. Hij durfde dit echter niet aan en koos voor een veiligere verdediging waarna zijn tegenstander counteropties kreeg. De stelling bleef scherp en uiteindelijk moest zijn tegenstander een toren offeren om in het spel te blijven. Hij vond echter daarna niet de zetten om het offer te rechtvaardigen waarna Yannick de dames kon ruilen en duidelijk maakte dat de achterstand te groot werd en daarmee liet hij de winst aantekenen.

Ronnie Eggink kreeg na de opening op zich een gezonde stelling. Hij koos daarin voor het centraal opstellen van de dame. Dit bleek toch minder goed. Een positie van de dame aan de rand zou meer actief zijn geweest. Een pion voorsprong bleek niet de oplossing. Zijn tegenstander maakte het daarna netjes af.

Hans Rigter speelde een “partijtje Frans”. In het middenspel vond er een grote afruil plaats, waarbij de zwarte dame op a1 een toren won. De dame stond weliswaar ingesloten maar Hans had beter gerekend dan zijn tegenstander. Zwart speelde het zeer zorgvuldig en het lukte wit niet om de dame te pakken te krijgen. Moedeloos geworden stond de tegenstander dameruil toe en daarna was het voor Hans een koud kunstje om het winnend af te sluiten.

Ivo van der Gouw kreeg met wit een voor hem onbekende opening op het bord. Aanvankelijk had zwart minstens gelijk spel en stond zelfs iets prettiger. Ivo kon langzamerhand het initiatief overnemen en druk zetten op de zwarte stelling. Een onnauwkeurigheid van zwart leverde kwaliteitswinst op. Ook die stelling leek nog houdbaar, aldus Ivo, als zwart de stelling gesloten zou houden. Deze ging echter op zoek naar tegenspel. In de geopende stelling kon Ivo snel wisselen van vleugel waarna een loperoffer de partij in het voordeel van onze ASV-er werd beslist.

Door een nederlaag van Ruud Wille kwam de stand op 3-3. Een beetje ongelukkig verlies want er had in zijn partij zeker meer ingezeten. Ruud stond een pion voor toen hij met zijn dame zowel zijn toren als loper moest dekken. Dit was teveel. Hij had in die fase een kwaliteit moeten geven maar dacht allerlei matbeelden te zien en ten onrechte koos hij voor een torenoffer. Mat bleek er niet in te zitten en de materiële achterstand was toen te groot. Bovendien ging hij toen zelf mat.

Paul Tulfer had met wit in de Najdorf een klein voordeeltje opgebouwd. In plaats van de druk op de zwarte koningsstelling op te voeren deed hij op de 20^e zet snel een verdedigende zet op de andere vleugel. Zijn tegenstander profiteerde direct van een penning en veroverde de belangrijke d-pion. Paul kwam dat nadeel niet meer te boven hoewel hij de partij nog kon rekken tot de 53^e zet.

Désiré Fassaert, met zwart aan bod 5, stond na de opening iets beter, maar blunderde een pion weg als gevolg van een ongedekt staande loper. Na stukkenruil ontstond een viertoren-eindspel dat hem goede overlevingskansen bood. Hij bereikte zelfs een toreneindspel (nog steeds met minuspion) dat volkomen gelijk stond maar waarin hij wel enkele keren de enige goede zet moest vinden. Zijn tegenstander wist, na enig heen en weer geschuif en zetherhaling, een venijnig valletje in de stelling te vlechten waardoor Désiré toch na 54 zetten de vlag moest strijken”.

De 3-5 nederlaag was hiermee een feit. ASV-5 heeft nog 2 wedstrijden om nog iets van het seizoen te maken. Eerst op 28 maart thuis tegen WSG-2 (Winterswijk) en daarna nog een uitwedstrijd tegen ENO in Nijverdal.

Verslag: Ruud Wille

Paul op bord 6 had met zwart na 10 zetten gelijk spel bereikt. Wit opende de stelling, waarna beide koningen niet veilig waren. Op de 25e zet, in gelijke stelling, koos Paul, met weinig tijd, een te agressieve verdediging. Dat werd door wit na een paar zetten afgestraft met een dubbele matdreiging, zodat Paul moest opgeven.

Désiré (bord 5) kreeg met wit een Hollandse opstelling te bestrijden. Door een aanval op de zwarte damevleugel wist hij enig voordeel te bereiken. Een kleine onnauwkeurigheid leidde echter tot een afruil van de meeste zware stukken waardoor een genivelleerde, volledig gelijke stelling ontstond met remise als onvermijdelijk vervolg.

Ruud kwam op bord 4 met zwart gelijkwaardig uit opening. In middenspel overzag zijn tegenstander heel eenvoudig kwaliteitsverlies. Dit werd na afruil gaandeweg steeds duidelijker. Toen Ruud nog meer kon afwikkelen en zeker nog een pion zou winnen zag zijn opponent van verder spelen af en gaf op. Zo kwam ASV 5 nog even op voorsprong met 2,5-1,5 maar dat was van korte duur.

Ronnie kreeg Russisch op het bord wat mislukte en zat opgescheept met een dubbel pion. Hij dacht compensatie te hebben met het loperpaar. Zijn koning stond op de tocht. Het was niet meer te redden en het stortte snel in. Ronnie had een goede tegenstander. Hij maakte het dan ook goed af.

Ivo (bord 2) kwam met zwart in een Scandinavische opening prettig te staan met druk op de witte pion op d4. Dit leidde tot pion winst, omdat wit enkele minder nauwkeurige zetten speelde. Toen wit in het resterende dame eindspel met een pion minder ook nog dameruil  toeliet gaf hij op.

Na een standaard opening koos Hans (bord 7 met wit)  voor een originele koningsaanval; een stukoffer zat erin verweven, maar op het moment van doorgaan durfde Hans het toch niet. Zijn analyse achteraf gaf aan dat het stukoffer zeer goed was. In een daarna gelijke stand met torens en dame op het bord gaf hij pardoes een pion weg en deze werd hem nadat zwart kon consolideren fataal.

Hedser (bord 8) kwam met zwart na een opening waarin al snel de dames werden geruild passief te staan. Wit had lang gerokeerd en ging het initiatief nemen op deze vleugel. Dat bleek niet goed. Hedser kreeg toen het actieve spel en kon via een leuke combinatie een kwaliteit winnen maar de witte a pion begon gevaarlijk te worden en zwart kon dit niet stoppen. Wit won uiteindelijk in het pionnen eindspel. Beide spelers hadden na afloop moeite om het allemaal te beoordelen. Zwart het duidelijk kansen gemist en had tenminste remise moeten houden. 

Steven speelde op bord 3 met de witte stukken. Zijn tegenstander deed in de opening een verkeerde voorzetting waardoor Steven goed kwam te staan. Een aantal zetten werden door beide spelers de beste zet gedaan, maar uiteindelijk won wit een pion.

Nu leek Steven erg goed te staan, maar door vermoeidheid werd het steeds lastiger voor hem om goede zetten te doen. Toch lukte dat nog aardig. Echter had hij de a4 pion moeten spelen nadat zwart b6 had gedaan. Dit verzaakte Steven, waardoor het weer in balans was. Uiteindelijk werd het remise. Voor de wedstrijd was dit al niet meer beslissend.

De eindstand was daarmee 5-3 in het voordeel van UVS 2.

ASV-5 blijft daarmee nog steeds puntloos onderaan. We staan zelfs 3 matchpunten achter op de nummer 9. Toch gaan we nog proberen om van de nul af te komen. De volgende tegenstander is Winterswijk 2.

Horst speelde met de zwarte stukken op bord 7. Zijn tegenstander opende met f4!? , en ging vervolgens met zijn g-pion recht op de zwarte Koning af.

In de opening deed Horst het nog prima. De tegenstander had wel een sterk Paard op e5.

Horst z’n fout was dat Paard  te ruilen met 14… Lxe5. In plaats daarvan had hij het onooglijke 14… f6 moeten doen om de Toren naar f6 te ontwikkelen. Zoals het in de partij ging won de tegenstander geforceerd 2 pionnen via matdreigingen. Daar kwam later nog een Loper via 2 penningen bij. Naar nog een poosje doorgespeeld

te hebben gaf Horst op zet 39 de brui aan (in een totaal verloren eindspel).

Désiré (bord 3 met zwart) kreeg een openingsvariant voorgeschoteld die hij minstens 10 jaar niet op het bord had gehad. Dat werd dus improviseren. Gelukkig bleef de schade beperkt en na zijn 10^e zet stond Désiré zelfs iets beter, maar dat had wel de helft van zijn bedenktijd gekost. Geleidelijk aan wist hij zijn (positionele) voordeeltje uit te bouwen, twee pionnen te winnen en het punt ruim 10 zetten vóór de tijdcontrole binnen te halen.

Ruud (bord 8 met wit) kwam goed uit de opening maar gaandeweg leek de stelling wat vast te lopen. Pas na lange rokade van zwart wist Ruud de damevleugel te openen en kreeg zoveel aanknopingspunten dat zijn opponent geen verdediging meer zag en opgaf. Daarmee kwam de stand in de wedstrijd op 2-2.

Paul (bord 4 met wit) moest de Najdorf bestrijden en kreeg leuke kansen tegen de tegenstanders zijn koning. Nadat hij zich bevrijd had, gaf hij een loper weg. Tactisch was het nog heel lastig. In tijdnood miste Paul de winst. Na dameruil werd het remise.

Ronnie (bord 5) zat er vandaag goed in. Hij had een stabiel eind stelling met een vrije c-pion en  een actieve koning op d5. Zwarte loper eindspel met pion op wit. Met een actieve koning en een a-pion (a1 is zwart veld) speelt dat de witte stelling kapot. Helaas verloor Gerben op bord 2.

Steven speelde op bord 1 met de zwarte stukken. Hij kwam de opening goed door, maar maakte daarna wat onnauwkeurige zetten. Zijn tegenstander deed dat ook. Daarna maakte Steven een onnodige dame zet naar b6. Dit gaf wit een tempi winst. Echter kwam Steven een paar zetten later beter te staan, waardoor hij een truc kon uitvoeren. Daarmee zou hij een pion winnen en de koningstelling van wit was dan ook slecht geworden. Echter zag hij het niet terwijl hij er wel op speelde. In plaats daarvan speelde hij weer een Dame zet. Na weer een paar onnauwkeurige zetten verloor hij de partij.

Ivo (bord 4 met wit) kreeg een stelling met een geïsoleerde pion. Wellicht heeft hij enkele keren de beste voortzetting gemist, maar zijn tegenstander had het in ieder geval heel goed afgemaakt.

Hiermee werd de eindstand 3,5 -4,5 in het voordeel van Lonneker 1.

We wisten lang mee te komen met Lonneker Helaas hadden we net niet het beetje geluk mee.  Met nul punten uit  2 wedstrijden is helaas niet goed genoeg. We moeten de volgende wedstrijd wel gaan scoren, anders wordt het wel erg moeilijk. De volgende wedstrijd is tegen Tussen de Torens 1.

Verslag: Steven Braun

De eerste wedstrijd moesten we tegen Doetinchem 1. Het is altijd goede toeven in Doetinchem. Daar waar de koninklijke familie in april nog Koningsdag vierde mocht ASV-5 daar het externe schaakseizoen openen. Wat een hoogte punten in 1 jaar.

Op de hoge borden waren ze zeker de favoriet, maar op de lage borden was voor ons een mogelijkheid om toch wat punten te pakken. Wie weet zelfs genoeg voor 1 of  2 matchpunten. Het zou mooi zijn om meteen van de nul te zijn. Hans Rigter kon niet. Muhammed Eskif verving hem.

We kwamen al na 5 kwartier op voorsprong door winst van onze invaler Muhammed Eskif die door wat te opportunistisch openingsspel van zijn tegenstander materiaal voorkwam en de partij snel in winst omzette. Ruud bood een uurtje later remise aan wat werd aangenomen. Kennelijk zag zijn opponent te weinig mogelijkheden in de pionnen meerderheid op de damevleugel waarbij Ruud een dubbel pion had op de koningsvleugel. Toen Carlos daarna won toen zijn tegenstander offerde in gelijke stand zag het er gunstig uit. Maar helaas de wedstrijd kantelde.

Ivo speelde op bord 6 met zwart. Zijn tegenstander bood remise aan, wat Ivo weigerde, omdat hij iets comfortabeler stond en het nog onduidelijk stond op de andere borden. Vervolgens speelde hij te veel op winst wat een stuk kostte. Daarna was het over en uit.

Paul (bord 4) had vroeg in de partij actiever (vond hij zelf) op de damevleugel moeten ageren in plaats van snel rokeren en normaal uitziende ontwikkeling zetten te doen. Nu kon de tegenstander een mooie koningsaanval opzetten, die door de tijdnood van Paul misschien iets te snel doorsloeg.

Ronnie (bord 3) begon goed, maar er kwam een moeilijk in te schatten ruil op c5. Toren tegen loper en paard. Ronnie dacht dat de ver opgerukte a pion hem nog kon reden. Maar dit bleek helaas niet zo te zijn.

Na de lange rokade van wit durfde Désiré (bord 2) niet kort te rokeren uit (een niet gerechtvaardigde) angst voor een koningsaanval. Hierdoor kwam hij onder druk te staan. Weliswaar wist hij zich daaraan te ontworstelen en de witte mogelijkheden te neutraliseren, maar dat kostte veel bedenktijd. In een gelijke stelling bezegelden vervolgens enkele fouten in tijdnood zijn lot.

Steven speelde op bord 1 met de witte stukken. Hij kreeg de “Nimzowitsch Defense Declined” op het bord. Maar al snel werd het de vierpaarden opening met de schotse variant. We ruilden wat stukken, maar Steven deed wat mindere zetten, waardoor hij weinig ruimte had voor de overige stukken. Dit gaf zijn tegenstander kansen om voordeel te krijgen. Hij deed veel goede zetten, maar nadat we torens ruilden kreeg ik meer ruimte en kreeg ik ineens kansen. Echter beiden hadden we de kansen die we kregen niet benut. Het werd een Paard tegen loper eindspel. Dit eindspel bleef altijd in de remise marge.

Hiermee werd de eindstand 5-3 in het voordeel van Doetinchem.

We wisten dat het een moeilijke wedstrijd zou worden, maar helaas werd het een uitslag die van te voren verwacht werd. Er had misschien wel meer ingezeten,  maar we hebben waarschijnlijk terecht  verloren. De volgende wedstrijd is tegen koploper Lonneker 1 . Dit is van de favorieten, dus ook deze wedstrijd word erg lastig. Maar wie weet zijn hier ook kansen.

Verslag: Steven Braun

Désiré op bord 7 was redelijk snel klaar. Er werd na een solide partij remise afgesproken.

Ivo op bord 4 kreeg in het vroege middenspel dame ruil met remise aanbod. Hij had het aangenomen omdat de pionnen structuur, het materiaal gelijk was en we op de andere borden m.i. wel aardig stonden.

Bert speelde met wit op bord 2. Helaas verloor hij een pion op zet 41. In het verre eindspel bleef deze winstpion over en Bert kon er niet meer bij met zijn paard.

Ben (bord 5) kreeg met zwart na 1. e4-c5 2.c4 op het bord. De stelling bleef daardoor lang gesloten maar hij kon met a6, Tb8 en b5 de boel openbreken en kreeg een mooie open lijnen. Op zet 32 had hij met een tussen zet z’n Paard kunnen pennen, en op winst volgens de analyse. Maar hij speelde te gehaast en verspeelde later zelfs de nog partij.

Ronnie op bord 8 speelde de partij met een flinke verkoudheid. Hij speelde  Siciliaans en kreeg goed spel en de tegenstander kreeg een zwakke pion. Ronnie rokeerde lang en speelde Kb1! De a-lijn was veilig. Hele partij stond Ronnie in de plus Zwart had maar 1 counter…all in op zijn koning. Helaas liet hij zwart binnen op rij 2.

Ruud (bord 1) kwam met zwart wat minder uit de opening, speelde wat onzeker en zag vooral goede zetten voor zijn opponent. Na verloop van tijd kreeg Ruud wat meer vat op de stelling. Zijn stukken kwamen beter te staan en dat leverde wat verzwakkingen op bij zijn tegenstander zoals een dubbelpion op de e-lijn en een zwak paard op a5. Ruud profiteerde en won met een combinatie, toen er dreigingen in de stelling kwamen, daarbij zelfs een vol stuk. Dit was natuurlijk genoeg voor de winst.

Jacques speelde op bord 6 met wit. Zijn tegenstander verdedigde goed en wist de witte loper op g2 af te ruilen in een Catalaanse opening. Daarna wist Jacques met Pf5 en Dg4 druk op g7 te zetten. Hier had Jacques met een geforceerde zetherhaling Ph6 schaak Kh8 en Pf7 schaak een remise kunnen bereiken. Maar gezien de stand in de wedstrijd ging hij vol in de aanval met Td6 en pion f4. Een torenoffer op f6 gaf niet de winst. Over bleef een eindspel met een kwaliteit minder Paard tegen Toren en enkele pionnen waaronder een witte gevaarlijke vrije e pion op e6. Zwart wist het op te lossen en in Jacques tweede tijdnood te winnen.

Steven (bord 3 met zwart) speelde tegen zijn andere club. Aangezien hij uit Apeldoorn komt was dit eigenlijk een uitwedstrijd voor hem. Ze speelden de London system. Steven maakte in het begin van het middenspel een aantal keren de verkeerde keuzes, waardoor hij een pion achter kwam en druk op zijn stelling. Toch leek het even dat hij terug kwam, maar na weer een aantal mindere zetten kreeg wit weer +2. Uiteindelijk lukte het Steven niet om de wedstrijd nog om te draaien.

De eindstand werd daarmee 2-6. Er had zeker meer in gezeten. Over het algemeen hebben we dit seizoen wel goed gespeeld, maar net als deze ronde zaten er in een aantal ronden meer in. We hadden wel betere tegenstanders in verhouding tot vorig seizoen. Dit was ook wel aan de eindstand te zien.  Toch kunnen terug kijken op een goed seizoen. We hebben namelijk onze doelstelling gehaald. Volgend jaar gaan we er weer met frisse moed er tegenaan.

Verslag: Steven Braun

ASV-5 moest daarbij in deze wedstrijd ook nog met 3 invallers aantreden. Teamleider Steven Braun was met vakantie en verder waren Désiré Fassaert en Ronnie Eggink verhinderd. Maar de coördinatoren voor de zaterdagteams Theo Jurrius en Richard van der Wel zorgden voor uitstekende invallers in de vorm van Sjoerd Haver, Job Bernards en Rik de Lange. Gedurende de wedstrijd betekende dit zeer zeker geen verzwakking!!

Als vervangende teamleider had ik me aangemeld en wanneer deze klus mis zou gaan kon ik direct weer ontslagen worden uit deze functie. Ik kon zo een mooie opstelling uitpluizen waarbij 2 van onze invallers wit kregen en de andere ASV-ers op hun capaciteiten werden ingevuld en ik mezelf opofferde aan bord 1.

En dat werkte uitstekend. Al na een kleine 2 uur zag ik een paar uitstekende stellingen en dat werd al rond 15.45 uur omgezet in een 3-0 voorsprong. Een hele geruststellende stand voor een teamleider.

Rik de Lange zorgde voor het eerste punt. Allerlei dreigingen via de diagonaal richting h7 waren bepalend voor het vervolg van de partij. Toen Rik de stelling binnenkwam was er geen houden aan. Een overtuigende winst. Ook Sjoerd kreeg aanval op de vijandelijke koningsstelling. Dit leverde fors materiaal op en na verloop van tijd ook de partij. Een echt hele goede partij!! Tussendoor had Job Bernards ook de partij in winst omgezet. Hij verschalkte zijn tegenstander in het eindspel.

Als u het verslag goed heeft gevolgd dan waren dit de 3 invallers die allen voor het volle punt zorgden. Prachtig! Wat een sterke invallers heeft ASV.

Het was nu zaak om op de andere borden te consolideren, geen overbodig risico te nemen en een paar extra halfjes te pakken die nog nodig waren voor de winst.

Bert Duijker was de eerste met een halfje. Hij kwam de eerste 10 zetten goed door. Toch hield zijn tegenstander druk op c6 en b7 die na zo’n 25 zetten de a-pion van Bert veroverde maar vervolgens ook zijn kwaliteit weg blunderde. Maar de vijandelijke loper was minstens zo sterk als de passieve toren van Bert. In tijdnood van zijn tegenstander werd het remiseaanbod van Bert aangenomen.

Weer een halfje dichterbij de winst. Net zoals Bert houdt ook Ivo van der Gouw zich altijd goed staande. Zeker in teamwedstrijden is dat een geruststellende gedachte. Zo ook dit keer met zwart. En dat pakte goed uit. Aan het eind na een flink gevecht werd ook daar remise zijn deel.

Winst kon ons niet meer ontgaan. Want intussen leek het punt in  de partij bij Ben Gussinklo vrij zeker. Zelf had ik de stelling ook aardig onder controle en ook Jacques had in een taai gevecht de partij in de hand. Maar de echte tijdnoodfase moest nog komen.

Zelf kwam ik in het middenspel onder druk via een aanval op de koningsstelling. Maar in een verder gesloten stelling wist ik met mijn koning van g1 helemaal naar het centrum te wandelen om uiteindelijk op c2 terecht te komen. Met name de zware stukken van mijn tegenstander stonden nu helemaal verkeerd zeker toen deze de stelling aan de andere kant openbrak. Zo kreeg Ruud op de damevleugel kansen. Even leek het nog fout te gaan na onnodige dameruil maar de stelling bleef in het resterende eindspel in evenwicht.

In de slotfase was intussen de winst bij Ben uit zijn handen geglipt toen hij de torens ruilde en met een eindspel met lopers van ongelijke kleur bleef zitten. En ondanks 2 pionnen meer was dat niet meer te winnen. Jammer voor hem natuurlijk maar als teamleider was ik heel blij dat de winst nu over de streep was getrokken. Twee belangrijke matchpunten erbij.

Toen de winst binnen was kon ik dus op mijn gemak remise aanbieden en dat werd aangenomen. Meteen daarop vertelde mijn tegenstander dat hij vermoedde dat ik in de slotfase net voor dameruil een stuk had kunnen winnen. Maar die tussenzet en tevens kleine combinatie had ik niet gezien en bovendien was ik teveel bezig met het teamresultaat. Complicaties zoeken kwamen dus niet in mij op. De analyse bleek inderdaad dat ik stukwinst had gemist.

Zo stond het dus 5-2 in ons voordeel met alleen Jacques Boonstra nog in de strijd. De tijdnoodfase was zeker niet in zijn voordeel veranderd. Het was dus knokken geblazen voor een positief resultaat. Dat lukte uiteindelijk zodat ook hier remise kon worden aangetekend.

Een overtuigende 5½-2½ zege met 3 winstpunten die voor de basis zorgden en daarna 5 remises die de winst veilig stelden!! Tevreden gingen we huiswaarts om daar te ontdekken dat we veilig waren. We stonden daarmee nu in onze poule 2 punten van de 8^e plaats wat nog degradatie zou betekenen maar in de andere poule waren er al 3 teams op de 8^e plaats die ons niet meer konden inhalen. Dus ASV-5 was definitief veilig en speelt ook komend jaar in de 4^e klasse KNSB.

Verslag: Ruud Wille

We begonnen  niet goed. Ivo (met zwart op bord 2) , die zich niet helemaal goed voelde, speelde zoals hij zich voelde en dus verloor.

Ben (bord 5) kreeg met wit tegen Westervoorter Karl Denys  de Sveshnikov voor z’n kiezen: 1.e4-c5 2.Pf3-Pc6 3.d4-cxd4 4.Pxd4-Pf6 5.Pc3-e5

Het toeval wil dat hij voor z’n prijzengeld van Tata Chess vorige maand voor 50 Euro aan schaakliteratuur mocht uitzoeken en o.a. “Playing the Svesnikov” van Milos Pavlovic had uitgekozen! Hoewel hij nog lang niet het hele boek heeft doorgenomen, was hij dus enigszins vertrouwd met deze opening.

Na de main-line 6.Pdb5-d6 gaat de theorie verder met 7.Lg5 óf 7.Pd5

Ben verzonk hier in gepeins omdat hij in beide gevallen na zet 13 uit de theorie zou zijn en zijn tegenstander razendsnel zette. Dus Ben vermoedde dat zijn tegenstander beide varianten op z’n duimpje kende (en dat bleek ook zo te zijn in de gezamenlijke analyse achteraf).

Hij speelde: 7.Ld3! Niet goed volgens Stockfish want de evaluatie schiet van +0,3 naar -0,7 voor wit haha. Z’n tegenstander veerde op en verzonk nu zelf in minutenlang gepeins. Ze gingen nu lekker schaken ipv elkaar theoretisch te overhoren! In het begin van het middenspel vond Stockfish trouwens dat het weer redelijk gelijk stond. Tot Ben zijn tegenstander de strategische fout maakte om Ben z’n Paard, dat aan de zijlijn op a3 niets stond te doen, af te ruilen tegen zijn mooie zwarte Loper. Ben had een lelijke dubbelpion op a3 en a4, maar wél het Loperpaar! Ben begon nu te geloven in winst. Maar dat duurde nog t/m zet 50. Z’n loperpaar was zo sterk dat hij al snel een pion won. Daarna moest zwart ook nog de kwaliteit geven, z’n Toren tegen Ben zijn gevaarlijke witte Loper, om geen gigantische Koningsaanval om de oren te krijgen. Ben zijn plan vanaf dat moment was: zoveel mogelijk áfruilen. Dat lukte en resulteerde in een eindspel van D+T tegen zwart Dame + Paard en beiden vijf pionnen. Voor Grootmeesters waarschijnlijk een makkie, maar Ben (zegt hij zelf) is prima in staat om dat nog te verprutsen! Maar deze zaterdag dus niet, en volgens Stockfish heeft Ben het eindspel bijna perfect (in elk geval foutloos) naar de winst gespeeld. Ben was er blij mee.

Jacques speelde op bord 7 met wit. In een Hollands middenspel met alle stukken actief kon hij met c5 actief worden. Met de doorbraak f4 kon Jacques met een doorstoot van d6 en Tc7 actief worden. De Toren op f7 was overbelast. Na Da2 met penning op f7 ging een stuk verloren. Taf8 Ld5! Een hoop op eeuwig schaak ging na Dd5 niet door. Na Df2 werd zwart mat gezet op g7.

Erik (met zwart op bord 4) speelde tegen oud-ASV-er John Sloots. Hij wilde geen lange positionele partij, vandaar dat hij met een wat gewaagde vroege pionnenstorm op zijn tegenstanders koningsvleugel begon. Toen dat vast kwam te staan, stond John een fractie beter, maar nog ruim binnen de remisemarges. Een remiseaanbod kon Erik niet weigeren.

Wilfred speelde met zwart op bord 8. Zijn tegenstander opende met d4, Wilfred speelde g7 en stuurde op gebruikelijke konings Indisch aan. Maar zijn tegenstander koos een rustige opbouw met e3 en c3. Na de opening dacht Wilfred een mooi diep pionoffer te maken, maar hij had zich verrekend. Het begon met Pe6, maar de bedoeling was om aan het eind van de combo Lc8-f5 te spelen en de dame in te sluiten maar dat kon niet omdat het paard van Wilfred nu op e6 stond…toen kwam hij iets slechter te staan, maar toch was het nog wel binnen de remise marge. Langzamerhand kwam Wilfred weer ietsjes beter te staan. Toen bood zijn tegenstander remise aan en Wilfred heeft het aangenomen.

Steven speelde op bord 6 met de zwarte stukken. Het werd een Slavische defensieve opening met de drie paarden variant. Steven speelde g6 om snel te rokeren, aangezien wit toch niet lang kon rokeren. Ze ontwikkelden beide door. Het bleef steeds in balans. Op een aantal zetten na werd steeds de beste zet gespeeld. In het eindspel was het Steven met K+ T+L en een dubbelpion tegen K+T+P. Steven had wel op de dame vleugel een plus pion. Maar ook hier werden veruit de meeste zetten die werden gezet als beste bestempeld. Daarom werd er ook remise afgesproken.

Ronnie op bord 3 kwam met de witte stukken de opening goed door. Helaas speelde hij een slechte toren zet, waardoor de hele stelling instortte.

Ruud speelde met wit op het hoogste bord. Het was een bizarre partij van Ruud. De opening was wat passief gespeeld waardoor zijn tegenstander makkelijk spel kreeg. Hij zette niet door daar waar hij een pion kon winnen. Na ruil van de zware stukken ontstaan er een eindspel waarin Ruud zich vergiste en een pion verspeelde. Een ramp was dit niet omdat hij de stelling met secuur spel kon dicht houden. In de slotfase riskeerde zijn tegenstander alles en gaf zijn loper voor 2 vrijpionnen. Intussen was het 3,5-3,5 geworden. Opgelucht dat hij zijn stelling tot dan had kunnen houden ging hij mee met zetherhaling om te voorkomen dat de zwarte koning op a3 kwam om zo de vrijpionnen te ondersteunen. Ruud miste daarbij echter een makkelijke verdediging. Zo werd het 4-4 om er thuis achter te komen dat Fritz aangaf dat wit duidelijk beter stond. Balen dus. De remise was overigens wel een terechte uitslag. Maar toch nu winst en daarmee een extra matchpunt gemist. De eindstand werd daarmee 4-4. Dit is een opsteker. We hebben daarmee het 3^e matchpunt binnen. We staan nu 7^e. Hiermee zijn we veilig, maar uiteraard kan er nog van alles gebeuren. We hebben op papier de beste teams gehad en spelen de laatste  wedstrijden tegen de concurrenten voor degradatie.  Hier moeten we op zijn minst 2 punten halen. Het liefst 3. Aangezien we  9 teams in onze groep hebben is plaats 9 degradatie. Daarnaast ook de  3 slechtste plaatsten 8. Met 3 matchpunten is dit nog niet genoeg voor de beste plaatsen 8 om degradatie te ontlopen. De volgende wedstrijd is tegen Winterswijk 2. Wordt vervolgd.

Verslag: Steven Braun