Wel kwam het vierde met 0-1 achter. Heel ongelukkig verloor Carlos Ravelo. Juist toen hij initiatief had in het centrum en op de damevleugel blunderde zijn tegenstander een stuk. Carlos raakte echter het verkeerde stuk aan en verloor toen zijn dame tegen een toren. Daarmee was de partij verloren.

Eric Hartman bracht ASV-4 weer op gelijke hoogte. Na een voorzichtige opening van beide kanten stond het helemaal gelijk. Op de 17e zet begon zijn opponent aan een bedenkelijke manoeuvre op de koningsvleugel waardoor Eric een paar geweldig sterke velden kreeg voor zijn lichte stukken. Door gebrek aan wedstrijdritme verbruikte hij erg veel tijd, zijn tegenstander zette steeds meteen. Eric wist niettemin de druk flink op te voeren. Na de tijdscontrole begon hij aan een zware aanval op de vijandelijke koningsstelling. Zijn tegenstander probeerde dat door stukkenruil te voorkomen maar zag daarbij een schaakje over het hoofd en verloor een vol stuk. Het was daarmee Eric’s eerste overwinning in de KNSB-competitie ooit.

Daarna volgden nog 3 winstpartijen op rij. Eerst won Michel Hubert overtuigend. Vervolgens won Jan Knuiman. Zijn tegenstander had na 7 zetten een pion op d4 en alle stukken op de beginpositie. Jan had daarentegen zijn stukken al volop ontwikkeld en kon ongestoord zijn gang gaan. Hij wikkelde af naar een gewonnen eindspel en won dit eenvoudig. Volgens Jan was het geen moment spannend geweest. Daarna won Ivo van der Gouw met wit aan bord 4. Zijn tegenstander kwam wat beter uit de opening met druk op de witte stelling van Ivo. Hij moest dan ook zeer nauwkeurig spelen en kon zich langzaam maar zeker onder de druk uitspelen en het initiatief overnemen. Vervolgens vroeg zwart te veel van zijn stelling, waardoor Ivo middels combinaties de partij kon uitmaken. Daarmee kwam de stand al op 4-1. Ruud Wille bracht de beide matchpunten definitief binnen. Hij kreeg in het middenspel wat makkelijker spel zonder dat dit voordeel echt duidelijk was. Pas in het eindspel liet zwart om schaak van de zwarte koning op te heffen dameruil toe waardoor Ruud eerst één, later zelfs twee vrijpionnen kreeg. Dat was voldoende voor de winst. Wanneer zijn opponent de dame echter op een ander veld zou hebben gezet was remise een vrij zeker resultaat geweest.

Met deze 5-1 tussenstand gingen de laatste twee partijen verloren. Eerst kon Philippe Friesen zijn stelling niet houden en tenslotte verloor ook Ben Gussinklo. Hij kwam met wit geweldig uit de Caro-Kann en had twee verbonden vrijpionnen ondersteund door beide torens. Op zet 21 had hij ook nog een centrumpion kunnen winnen mét schaak en dan was het uit geweest volgens de computer (+4). Ben zag dit niet en ging in de verdediging in plaats van door te drukken en liet een paard en dame zijn stelling binnendringen en verloor daarbij een van z’n vrijpionnen, zonder compensatie want hij was gedwongen tot dameruil. Het eindspel met een pion minder was verloren en werd perfect uitgetikt door zwart. Gelukkig was onze teamwinst toen allang binnen.

Verslag: Ruud Wille

Ook tegen stadsgenoot ASA 2 ging het stroef. Door miscommunicatie ging een partij helaas al reglementair verloren. Rik kwam remise overeen in een stelling waarin zijn tegenstander een initiatiefje leek te gaan krijgen. Ook bij Désiré liep de partij remise, hij leek misschien iets prettiger spel te hebben maar meer dan dat was het ook niet. Zelf kreeg ik vanuit de opening het initiatief en mijn tegenstander liet zich steeds verder terugzakken, zodat ik op zet 20 met winnend voordeel de stelling kon openbreken. Invaller Hans won al vroeg in zijn partij een stuk, waarna zijn tegenstander nog lang doorspeelde, maar het eindresultaat was al lang duidelijk. En ook Sander speelde een mooie partij, in het middenspel speelde hij een goede breekzet op de damevleugel en kwam in het voordeel, dat hij in het eindspel steeds verder uitbreidde. 4-2 voor dus en we hadden genoeg aan nog een halfje, maar dat kwam er helaas niet. Bert had al vrij snel het paardenpaar versus het loperpaar van zijn tegenstander, waarbij de paarden in eerste instantie actiever waren. Maar geleidelijk aan namen de lopers het over. In het resterende toreneindspel leek Bert nog even iets te bereiken, maar na een mindere zet ging het alsnog mis. Martin speelde op koningsaanval, terwijl zijn tegenstander aanviel op de damevleugel. Die aanval kwam helaas eerder, en Martin moest afwikkelen naar een eindspel met een stuk minder, dat uiteindelijk niet te keepen was. Een gelijkspel dus in een wedstrijd waarin het voor ons al met al wat tegenzat. Maar die wedstrijden heb je ook weleens.

Verslag: Daan Holtackers

Een aantal dagen voor ronde 2 de uitnodiging van Daan namens Vlamoven’s Vierde, keurig. De clash was aanstaande. Nou ja, clash…Feit is dat de gemiddelde rating van mede groepsfavoriet ASV 4 voor deze wedstrijd maar liefst 169 punten hoger was dan van de vers gepromoveerde strijders van ons “5”. Oké, dappere invaller Henk heeft weliswaar bijna 400 punten minder dan Sander, maar toch. Lange tijd was dat verschil niet enorm zichtbaar op het bord. Uiteindelijk werd het voor Henk toch barsten maar keurig gespeeld en dank voor de invalbeurt!

Vooraf wat vriendelijk praatje pot over en weer. Wij onderling de berusting op voorhand in de verwachte uitslag en de wat nerveus gemaakte afspraak geen witte was te krijgen. Dat gebeurde niet want Quirine had relatief snel de nul aan Philippe toebedeeld. In wat toch echt een minder eindspel leek bleek de combinatie vrijpion en actieve koning Philippe een zwartgeblokte sjaal om te doen.

Het visuele rondje langs de velden fronste de wenkbrauwen van vijf’s voorman. We deden op ieder bord behoorlijk mee. Bij Ruud gebeurde weinig, met een remise-aanbod zijnerzijds tot gevolg. Rik probeerde nog wat te rommelen maar retourneerde het verzoek even later, vrede getekend. Ook een prima resultaat, me dunkt.

Ronnie, nog onder de indruk van de prestatie van buurvrouw, zette Daan onder druk. De druk bleef, de tactische mogelijkheid volgde en…werd gezien! Klasse partij, en weer een vol punt binnen.

Steven was gewaarschuwd, had al twee externe potten eerder in de week en besloot gezien de opgelopen mentale deukjes ditmaal rustig aan te doen. Ook hier evenwicht en Steven als vanouds bedenktijd consumerend. Uitgerekend met 1 minuut op de klok de scherpte. Zowel in de stelling maar gelukkig ook in zijn verdedigende spel. Na zetherhaling bood Bert remise aan, wat Steven instinctief accepteerde.

Jacques nam in een gecompliceerd middenspel een verkeerd besluit. De ingezette doorbraak op de damevleugel leverde niet het gewenste tegenspel op. Desirée profiteerde optimaal van de ontstane zwakte op d5 met een paardendansje en haalde even later via overbelasting een stuk op. Het eindresultaat laat zich raden.

Ivo kwam beter uit de opening en had het initiatief. Ruilde net wat teveel zwaar spul waarna in het resterende eindspel Martin net iets aan de betere kant van de half kwam. Nauwkeurig verdedigen was nodig. En dat is Ivo wel toevertrouwd.

En daarmee stond het na zo’n 3,5 uur gelijk met nog één pot aan de gang. Na aftasten over en weer in een heuse hedgehog volgde een complex en lang middenspel met een hoop heen en weer geschuif. Net voor het extra half uurtje comfort besloot Roy het loperpaar te laten in ruil voor controle over de enige open lijn en de verwachting zijn stukken snel te harmoniseren. Dit pakte goed uit. Ook hier bleek de controle over d5, en in dit geval met bijbehorende diagonaal, uiteindelijk na bijna 5 uur spelen doorslaggevend. Jan’s begrijpelijke wil om winstkansen proberen te creëren in een stelling, die naar zijn zeggen zich daar vermoedelijk niet voor leende, was de treffende beknopte post mortem. De oprechte verbazing en sportiviteit richting de underdogs sierden even na zessen de zaal.

Verslag: Roy Vink

Wat voorbereiding betreft, hoorde ik van verschillende teamgenoten al dat dat er nog niet bepaald van gekomen was. En daar heb ik geen moeite mee, want dat gold ook voor mezelf – tenminste op schaaktechnisch vlak nauwelijks. Wel op sportief vlak, ik had me voorgenomen de avond ervoor te boulderen, om wat aan mijn fitheid te doen (en gelukkig maar, want op fitheid werd ik wel getest), en op psychologisch vlak, door een t-shirt te dragen met als opschrift ta-ta-ta-taa (als quote van Beethoven, uit de 5de symfonie voor de liefhebbers) zodat mijn tegenstander bij iedere zet tevergeefs zou zoeken of er niet een verscholen ta-ta-ta-taa-idee achter zou zitten. Nou, wat een voorbereiding.

Dan nu de wedstrijd. Rik was helaas snel klaar, hij koos voor een ongebruikelijke opzet in de opening waar zijn tegenstander prima op voorbereid bleek en de stukken konden al weer snel de doos in. De anderen overleefden de openingsfase wel en er viel nog weinig te zeggen over hoe het stond. Wel was duidelijk dat de meeste openingen vrij rustig waren verlopen en voorbereiding niet echt nodig was geweest. In het middenspelhad Jan het loperpaar tegen een paardenpaar, maar de stelling was stevig en het was onduidelijk of hij het voordeel hiervan kon gebruiken. Philippe rokeerde tegengesteld en probeerde een koningsaanval; Martin had een pion gewonnen en had het loperpaar, en dus veel voordeel. Désiré had ook een pluspion, maar hij had juist het paardenpaar tegen het loperpaar van zijn tegenstander, met een stevige stelling. Sander had dan juist weer wel het loperpaar en daarmee een plusje, en invaller Richard stond degelijk. Bij mij was het nog niet zo duidelijk, mijn tegenstander probeerde een koningsaanval op te zetten maar ik had mijn verdediging op orde en kon zelf op de damevleugel werken. In de tijdnoodfase kwamen de eerste uitslagen snel binnen en ik kon even niet goed volgen hoe de beslissingen vielen. Wel was het duidelijk dat het bij Philippe was misgegaan en dat Désiré (door een foutje) en Sander niet verder dan remise kwamen. Voor even 3 – 1 achter dus, maar al snel zette Richard de inhaalrace in door zijn partij te winnen en vlak na de tijdscontrole wist ook Martin zijn voordeel te verzilveren. Aangezien ook ik inmiddels in het voordeel was gekomen, probeerde de tegenstander van Jan op winst te spelen en overspeelde daarbij zijn hand. En na bijna 5 uur spelen wist ik uiteindelijk ook het eindspel binnen te slepen.

Verslag: Daan Holtackers

“Wat een geweldige avond! Vandaag richt ik me speciaal tot jullie. ASV4 heeft met deze uitslag laten zien dat we bezig zijn met een project van de lange adem. We hebben tientallen schakers bereikt. De uil van Caïssa is na de negende ronde neergedaald in de vierde klasse en hoe mooi is dat. ASV1 speelt volgend jaar eerste klasse, ASV2 tweede klasse, ASV3 derde klasse en dank zij jullie speelt het vierde in de vierde klasse. Jullie hebben de natuurlijke orde hersteld. En zo staan we hier vanavond. Beste vrienden, beste kompanen, jullie maken deel uit van een bredere beweging. Dit is werkelijk prachtig en een hartstikke goed begin! We zagen een kaalslag in derde klasse een woeker in de KNSB en jullie hebben beide aangepakt. Jullie hebben een einde gemaakt aan de arrogantie en jullie hebben de algehele stupiditeit aangepakt. Wij zetten een veranderingswind in gang. En nu staan we hier in Cafetaria De Eethoek. Is het niet geweldig! ASV4 negeren kan niet langer meer. Het vierde hoort in de vierde klasse en wij hebben dit bewerkstelligd. Jullie zijn getuige geweest van een renaissance die zijn weerga niet kent. En het is nooit urgenter en noodzakelijk geweest dan nu, dat wij -schakers van het vierde, mensen van goede wil- de handen ineen slaan om de banden met onze traditie te herstellen en het KNSB-kartel te breken. Wij hebben een front gevormd, hebben de ontwikkelingen ten goede gekeerd en laten ASV bloeien als nooit tevoren. Met trots gaan wij onze club herstellen. Het bestuur heeft ons meer tijd gegund. Vandaag is met de degradatie van ASV4 naar de vierde klasse de eerste grote veldslag gewonnen. Dankjewel!”

De voorman van ASV4 zeeg neer, wiste het zweet van zijn voorhoofd en stak het laatste stuk van zijn pizza in zijn mond.

Verslag: Wouter Abrahamse

ASV 1 is kampioen en promoveert naar 1e klasse. 

Hardenberg 1 – ASV 2 6-2
1. Johan Offringa (2047) – Johan Wolbers (2045) 1-0
2. Ludger Hollmann (2118) – Jan van de Linde (2051) 1-0
3. Marlinde Waardenburg (1885) – Frank Schleipfenbauer (2117) 0-1
4. Freerk van der Meulen (1922) – Otto Wilgenhof (2097) 1-0
5. Caroline Slingerland (1919) – Vadim van Kuijk (1988) 0,5-0,5
6. Richard Hendriks (2009) – Wisse Witmans (1502) 0,5-0,5
7. Jan van der Veen (1985) – Bent Schleipfenbauer (1916) 1-0
8. Feline Waardenburg (1874) – Maksym Zhezheria (1515) 1-0

ASV 2 was na de 8e ronde al kampioen

ASV 3 – Zuid Limburg 4 4-4
1. Sander Berkhout (2114) – Eric Jan Morren (1820) 1-0
2. Richard van der Wel (1989) – Camiel Peerlings (2184) 1-0
3. Ruud Wille (1779) – Marcel van Haren (1997) 0-1
4. Theo Jurrius (1964) – Bart van der Zwet (2021) 0-1
5. Toon Janssen (1841) – Max Mannheims (1666) 1-0
6. Remco Gerlich (1948) – Theo Pluijmen (1777) 0,5-0,5
7. Fred Reulink (1921) – Jozef Simenon (2228) 0-1
8. Koen Maassen van den Brink (1931) – Ronny Willen (1802) 0,5-0,5

Lonneker 1 – ASV 4 5-3
1. Jarno Scheffner (1964) – Sander van Vucht (1849) 1-0
2. Jürgen Meijerink (1998) – Bram Zaalmink (1717) 0,5-0,5
3. Robin Bos (2023) – Martin Weijsenfeld (1877) 0,5-0,5
4. Jokim van den Bos (2067) – Wouter Abrahamse (1949) 1-0
5. Leon Stuij (1910) – Jan Groen (1678) 1-0
6. Bas van Beek (1754) – Désiré Fassaert (1837) 0,5-0,5
7. Mart Wennink (1951) – Ivo van der Gouw (1734) 0,5-0,5
8. Erik Akkersdijk (1777) – Barth Plomp (1821) 0-1

ASV 4 is door deze nederlaag helaas gedegradeerd naar de vierde klasse
ASV 5, 6 en 7 zijn al uitgespeeld. ASV 5 is kampioen geworden in de 5e klasse.