De stand onderin:

Een gelijkspel was dus voldoende om in de eerste klasse te blijven. Buiten het voordeel van een extra matchpunt hadden we op papier ook nog eens het sterkere team. Nu bood dat laatste niet alle garanties, want er ging dit seizoen nog al eens wat mis. Dat mocht deze maandag niet gebeuren.

Ik kan al verklappen dat ook deze avond zo hier en daar wat misging, maar gelukkig was dat eerst bij Zevenaar 2. We waren nog maar net begonnen toen Hans Polman met een stralende grijns de uitslag kwam doorgeven bij de arbiter. Zijn tegenstander maakte een uitglijder en gaf binnen 15 zetten een kwaliteit en een pion weg. Niet veel later ging Hedser Dijkstra verder als non-playing captain. Zijn tegenstander gaf op de zesde zet een stuk weg. Op deze manier moest handhaving niet ingewikkeld zijn. En dat was het ook niet. Anderhalf uur later maakte Muhammed Eskif er 3-0 van. Ook hij won een kwaliteit. In een gesloten stelling was het niet eenvoudig om die te gelde te maken. Slim laverend wist Muhammed Thomas van IJzendoorn achteruit te lokken. De stelling opende zich en met vrijpionnen aan weerszijde van het bord pakte Muhammed het volle punt. Robert Naasz, invaller voor Xadya van Bruxvoort, speelde een ingewikkeld duel tegen René Boekhorst. Na stukkenruil restte een eindspel dat in evenwicht was. Remise. Erik Wille bracht ASV 3 vervolgens in veilige haven. Althans beter gezegd; dat deed zijn opponent Marijn Freriks. Erik had zich na een moeizame opening losgeworsteld en precies op dat moment gaf hij een stuk weg. Doordat Marijn dat niet zag, won Erik een kwaliteit en even later een stuk en de partij. 4,5-0,5.

Opluchting maakte zich meester van het team. Iets teveel opluchting, want vervolgens ging het op alle borden mis. Paul Schoenmakers was na een ingewikkeld gevecht met lichte stukken in een pionneneindspel beland. In een stelling waarin de speler die een winstpoging ondernam zou verliezen, speelde Paul te vroeg een pion op. Iets met koning nog binnen het vierkant. Vervolgens ging Jos Aalberts met het punt aan de haal. Rik de Lange stond uitstekend, maar liet een paard insluiten. Met actieve stukken kreeg Rik nog wat tegenspel. Een eindspel met dame tegen toren en twee stukken werd door Jeroen van der Poel niet heel gladjes naar winst gespeeld, maar toen Rik zijn dame verspeelde, ging het punt toch naar Zevenaar. Ook bij Jacques Boonstra ging het mis. Lang had Jacques het initiatief. Toen dat wat wegebde, wilde Jacques teveel. Een afwikkeling naar een verloren eindspel zorgde ook daar voor een nul. Rondje 4,5 dus. Genoeg voor handhaving!

ASV 3 kan niet terugzien op een heel goed seizoen. Er ging erg veel mis. Wel piekte het team op de juiste momenten met zeges op UVS 2 en Zevenaar 2. Tussendoor werd nog een punt gepakt tegen SMB 1. Het was een gezellig seizoen en dat is het belangrijkste.

Verslag: Erik Wille

Carlos (bord 8) speelde met wit en wist vanuit de opening een solide centrum te creëren. Op zet 17 plaatste zijn tegenstander zijn loper verkeerd (17… Bh5). Carlos berekende een reeks zetten om hem in de val te lokken, door f4 en e5 te spelen en zo zijn positie volledig te beperken. Daarna moest hij een toren voor een paard opofferen en verloor hij ook nog de loper. (1-0)

In de partij van Ruud (bord 4 met wit) gebeurde weinig. Ruud had licht voordeel in het middenspel. Een kwaliteitsoffer op f6 zou niets opleveren bleek na lang nadenken. De analyse na afloop bevestigde dit. Later kon hij wel een pion naar f6 spelen. Zwart had hier goed op moeten reageren. Bij analyse bleek dat voor zwart mogelijk. Maar zijn tegenstander gaf toe dat hij dat gezien zou hebben. Ruud zag van die kans af omdat hij twijfelde of het goed was. Nu werd er afgewikkeld en bleef er een gelijke stelling over. Zijn remiseaanbod werd door zwart aangenomen na een kort rondje langs de andere borden. (1.5 – 0.5)

Ronnie met zwart op bord 1 had een leuk pot tegen een goede tegenstander. Ronnie kwam een kwal voor maar in passief stelling ging de partij uiteindelijk verloren. Bij actief spel was het remise gebleven. (1.5 – 1.5)

Steven speelde met de zwarte stukken op bord 7 en kreeg de Caro-Kann Defense: Advance van der Wiel attack op het bord. Zijn tegenstander had Pc3 gedaan, waardoor hij c5 kon spelen. Zijn tegenstander reageerde hier onnauwkeurig op. Dit leverde zwart positioneel voordeel op. Vervolgens maakte zijn tegenstander een tweede onnauwkeurige zet, waardoor Steven a6 kon spelen zodat zijn witveldige loper geen sterke velden had. Daarna probeerde Steven de vastgelopen e5 pion te vangen. Hij had hier een aantal zetten voor nodig. Echte speelde Steven een nietszeggende zet tussendoor. Gelukkig profiteerde zijn tegenstander hier niet van, en kon hij alsnog met de loper naar d4 om de pion extra aan te vallen. I.p.v. zijn pion te laten slaan gaf hij een kwaliteit weg. Hiermee stond Steven een kwaliteit voor en had hij een betere stelling. Uiteindelijk won hij nog 2 pionnen en ruilden ze de dames. Hierna gaf zijn tegenstander op. (2.5 – 1.5)

De partij van Désiré (zwart aan bord 5) werd gekenmerkt door een groot aantal wederzijdse onnauwkeurigheden en fouten. Eerst miste Désiré de kans om zijn initiatief op de damevleugel in concreet voordeel (pionwinst) om te zetten. Vervolgens maakte hij een fout waardoor zijn tegenstander een gevaarlijk tegeninitiatief op de koningsvleugel kon ontwikkelen dat hem de winst van de kwaliteit tegen een pion opleverde. Zwart stond nu verloren, maar wit verzuimde het initiatief vast te houden waardoor Désiré zijn initiatief op de damevleugel kon hervatten. Hij creëerde daar een gevaarlijke vrijpion. Enkele zetten voor de tijdscontrole was een volkomen gelijke stelling (Stockfish 0,0) ontstaan en na de 40^e zet werd dan ook remise overeengekomen. (3 – 2)

Paul (bord 6) speelde met wit scherp op aanval en kreeg op de 23e zet door een fout van zijn tegenstander de open h-lijn voor zijn zware stukken. Hij stond gewonnen en bouwde zijn voordeel verder uit, maar op de 31e zet had hij niet op dame ruil moeten aansturen. Nu kon zwart zich redden in een eindspel van torens en ongelijke lopers, met remise als resultaat. (3.5 – 2.5)

Hans (bord 3 met zwart) speelde een weinig door wit gespeelde variant uit het Frans. Hans speelde het niet agressief genoeg tegen, wat een duidelijk betere stelling had opgeleverd. Nu werd Hans na een mindere zet opgezadeld met een zwakke dubbelpion. In het eindspel stond Hans twee vrijpionnen achter op de a en h lijn, maar wit stond zeer defensief want Hans had zich wel zeer goed opgesteld. De precieze juiste weg kon hij net niet vinden. Een nul dus. Bij analyse bleek Hans bij het beste spel ondanks de twee pionnen achterstand een remise duidelijk te kunnen bereiken. (3.5 – 3.5)

Ivo speelde met wit achter bord 2. Zijn tegenstander (zwart) kwam beter uit de opening en kon prettige druk op Ivo zijn stelling opbouwen. Zeker toen Ivo door een vergissing enkele tempi verspeelde kreeg hij aanzienlijk voordeel. Ivo besloot toen een kwaliteit te offeren voor tegenspel. Zijn tegenstander schatte dat verkeerd in, waardoor Ivo een eindspel kon bereiken met 2 stukken tegen een toren en 2 pionnen en nog wat materiaal aan beide kanten. Uiteindelijk resulteerde dit in een loper tegen een pion, waarna ze tot remise besloten.

Daarmee is de einduitslag 4-4 geworden.

ASV-5 blijft daarmee nog steeds onderaan staan, en zal dit ook blijven. Echter hebben we wel ons eerste matchpunt. Dit hebben we ook wel verdiend. Nu ging het eens niet de verkeerde kant op. We hebben op 11 april de laatste ronde. Dit is tegen ENO 1 die al veilig is.

Verslag: Steven Braun

Stiekem was er vrijdagavond hoop op een verrassing in Groesbeek. Een gelijkspel zou ASV 3 immers al in veilige haven brengen en een punt zou PION 1 op de drempel van het kampioenschap brengen. De Groesbekers wilden echter direct over die drempel heen.

ASV 3 begon ongelukkig. Hans Polman blunderde in de opening en verloor na een gemist schaakje een belangrijke pion. Ton Thijssen kreeg een sterke vrijpion in het centrum en ondersteund door het torenpaar werd Hans vervolgens onder de voet gelopen. Erik Wille koos tegen routinier Leo Wijnhoven voor een zeer behoudende opzet. Ondanks een ruimtenadeel kwam Erik niet in gevaar en was de remise snel daar. Wilfred Jansz zag al vroeg in de partij zijn aanvalsloper geruild worden. De stelling vervlakte daarna snel en zo was de puntendeling ook daar vroeg op de avond een feit. Hedser Dijkstra speelde een bizarre partij. Na een vroege dameruil kreeg de captain van ASV 3 een klein voordeel. Dat verdween als sneeuw voor de zon toen Hedser blunderde en een stuk weggaf. Opponent Arno Arents zag het echter niet. De schrik zat er echter goed in, zodat ook daar de vrede getekend werd. Rik de Lange speelde een evenwichtige partij. Nooit was hij in gevaar, maar voordeel kwam er ook niet. U raadt het al: remise. Robert Naasz kwam in een zijvariant terecht die zijn tegenstander tot zet 17 kende. Ergens ging wat mis, want Robert kwam twee pionnen achter en ging in het eindspel onderuit. Muhammed Eskif speelde een uitstekende partij. Voor een geofferde pion kreeg de ASV-er druk op de tegenstander. In tijdnood verzilverde hij dat voordeel. De koning werd het veld in gejaagd en onderweg pakte Muhammed een toren mee. Keurige zege!

Jacques Boonstra streed vervolgens voor de gelijkmaker. Tegen de sterke Wim Molenkamp had Jacques steeds het betere van het spel zonder beslissend voordeel te krijgen. Dan is Wim op zijn sterkst. In de tijdnoodfase kwam Jacques wat in de problemen. Daar redde hij zich knap uit, maar een blunder in tijdnood kostte een stuk en de partij.

Verslag: Erik Wille

De start van de 7 wedstrijden in onze sportzaal was indrukwekkend met de minuut stilte ter nagedachtenis aan het overlijden van Jan Timman.

Onze beide invallers zorgden voor een 1-1 stand. Ron Brachten verloor. Daarvan zag ik alleen een opgejaagde koning. Dat moet ergens tot mat hebben geleid. Yannick Groeneveld, pas een paar weken lid, zorgde voor een winstpartij. Hij debuteerde met wit op bord acht. Na de opening kwam men al gauw in een scherpe stelling waarin Yannick een stuk moest offeren om een groot positioneel voordeel te behouden. Hij durfde dit echter niet aan en koos voor een veiligere verdediging waarna zijn tegenstander counteropties kreeg. De stelling bleef scherp en uiteindelijk moest zijn tegenstander een toren offeren om in het spel te blijven. Hij vond echter daarna niet de zetten om het offer te rechtvaardigen waarna Yannick de dames kon ruilen en duidelijk maakte dat de achterstand te groot werd en daarmee liet hij de winst aantekenen.

Ronnie Eggink kreeg na de opening op zich een gezonde stelling. Hij koos daarin voor het centraal opstellen van de dame. Dit bleek toch minder goed. Een positie van de dame aan de rand zou meer actief zijn geweest. Een pion voorsprong bleek niet de oplossing. Zijn tegenstander maakte het daarna netjes af.

Hans Rigter speelde een “partijtje Frans”. In het middenspel vond er een grote afruil plaats, waarbij de zwarte dame op a1 een toren won. De dame stond weliswaar ingesloten maar Hans had beter gerekend dan zijn tegenstander. Zwart speelde het zeer zorgvuldig en het lukte wit niet om de dame te pakken te krijgen. Moedeloos geworden stond de tegenstander dameruil toe en daarna was het voor Hans een koud kunstje om het winnend af te sluiten.

Ivo van der Gouw kreeg met wit een voor hem onbekende opening op het bord. Aanvankelijk had zwart minstens gelijk spel en stond zelfs iets prettiger. Ivo kon langzamerhand het initiatief overnemen en druk zetten op de zwarte stelling. Een onnauwkeurigheid van zwart leverde kwaliteitswinst op. Ook die stelling leek nog houdbaar, aldus Ivo, als zwart de stelling gesloten zou houden. Deze ging echter op zoek naar tegenspel. In de geopende stelling kon Ivo snel wisselen van vleugel waarna een loperoffer de partij in het voordeel van onze ASV-er werd beslist.

Door een nederlaag van Ruud Wille kwam de stand op 3-3. Een beetje ongelukkig verlies want er had in zijn partij zeker meer ingezeten. Ruud stond een pion voor toen hij met zijn dame zowel zijn toren als loper moest dekken. Dit was teveel. Hij had in die fase een kwaliteit moeten geven maar dacht allerlei matbeelden te zien en ten onrechte koos hij voor een torenoffer. Mat bleek er niet in te zitten en de materiële achterstand was toen te groot. Bovendien ging hij toen zelf mat.

Paul Tulfer had met wit in de Najdorf een klein voordeeltje opgebouwd. In plaats van de druk op de zwarte koningsstelling op te voeren deed hij op de 20^e zet snel een verdedigende zet op de andere vleugel. Zijn tegenstander profiteerde direct van een penning en veroverde de belangrijke d-pion. Paul kwam dat nadeel niet meer te boven hoewel hij de partij nog kon rekken tot de 53^e zet.

Désiré Fassaert, met zwart aan bod 5, stond na de opening iets beter, maar blunderde een pion weg als gevolg van een ongedekt staande loper. Na stukkenruil ontstond een viertoren-eindspel dat hem goede overlevingskansen bood. Hij bereikte zelfs een toreneindspel (nog steeds met minuspion) dat volkomen gelijk stond maar waarin hij wel enkele keren de enige goede zet moest vinden. Zijn tegenstander wist, na enig heen en weer geschuif en zetherhaling, een venijnig valletje in de stelling te vlechten waardoor Désiré toch na 54 zetten de vlag moest strijken”.

De 3-5 nederlaag was hiermee een feit. ASV-5 heeft nog 2 wedstrijden om nog iets van het seizoen te maken. Eerst op 28 maart thuis tegen WSG-2 (Winterswijk) en daarna nog een uitwedstrijd tegen ENO in Nijverdal.

Verslag: Ruud Wille

Toen de opstellingen uitgewisseld waren bleken er in de opstelling van onze Zuiderburen twee ASV-ers opgesteld te zijn. Dat bood perspectief. Immers, met tien tegen zes zouden er toch kansen moeten zijn. Dat was een verkeerde inschatting. Het tegendeel was waar. Het waren juist de ASV-ers in ASA-dienst die ons team over het randje duwden. ‘No hard feelings’; we deden het zelf niet goed genoeg.

Het topbord was het eerste klaar. Erik Wille koos in een halfgesloten stelling de aanval. Arnout Karssenberg wist echter zette echter een tegenaanval klaar. Dat zorgde voor een status quo. Wie het initiatief doorzette, kwam slecht te staan. Zo werd het via zetherhaling remise. Invaller Bert Sigmond kwam tegen Dick Vliek erg gedrongen te staan. Een sterk paard van Dick tegen een zwakke loper van Bert gaf de ASA-speler een flink voordeel wat hij snel verzilverde. Jacques Boonstra zorgde voor de gelijkmaker. De teamcaptain zette een aanval op. Geert Stradmeijer werd vakkundig klemgezet en met een torenoffer verkreeg Jacques een niet te stoppen mataanval. 1,5-1,5.

Robert Naasz kwam goed uit de opening en met secuur spel had de ASV-er een voordeel in het middenspel. Helaas ging het ergens in een afwikkeling mis. Robert zag zijn tegenstander twee torens en een loper voor de dame krijgen. Vrijpionnen gaven net te weinig compensatie. Robert kwam in een matnet terecht en moest het punt aan Fred Beumer laten. Ook bij Edwin Peters ging het mis. In een gelijkopgaande partij kwamen de stukken van Edwin wat onhandig te staan. Geroutineerd profiteerde Ron Engelen daarvan. Eerst ging er een kwaliteit verloren en na een afwikkeling restte een stelling met drie pionnen minder. 1,5-3,5.

Wilfred Jansz bracht ASV 6 terug in de wedstrijd. Lange tijd had Wilfred een kleine plus tegen Ben McNab. In tijdnood leek dat voordeeltje in rook op te gaan. In het eindspel tastte Ben echter mis, waardoor Wilfred toch nog een vol punt kon pakken. Rob van Belle moest aan het laatste bord zoals al wel vaker aantreden tegen Jan Willem van Willigen. De twee kennen elkaar door en door. De stelling bleef dan ook na een vroege dameruil lang in evenwicht. Rob raakte echter ergens een pion kwijt en toen pakte Jan Willem het initiatief. Langzaam maar zeker duwde de ASA-speler Rob en daarmee ASV 6 over het randje. 2,5-4,5.

Het verlies was een feit. Ben Gussinklo vocht desondanks voor het laatste bordpunt. Optisch gezien had Ben lang makkelijker spel, maar Rein Visee verdedigde zich overtuigend. In tijdnood raakte Ben het initiatief kwijt. Rein nam de aanval over en de koning van Ben kwam in het nauw. Bovendien verloor Ben een pion. Als laatste moest ook Ben de hand van zijn opponent schudden.

Hierdoor is ASV 6 naar de laatste plaats afgezakt. Theoretisch kan winst op PION/Mookcombinatie 2 ons team nog naar de zesde plaats brengen. Het feit dat ook de slechtste vijf nummers zes degraderen maakt het verhaal niet rooskleuriger. Is er dan geen redding meer mogelijk? Jazeker wel! ASV 7 kan kampioen worden in de zesde klasse en zo ASV 6 redden voor de vijfde klasse. Hup ASV 7!

Verslag: Erik Wille